قوله : الى كلّ واحد : يعنى كلّ واحد من العمومات .
قوله : صلاحيّة المستثنى لذلك : مشار اليه « ذلك » عود به عمومات مىباشد .
قوله : و هى تحصل بامور : ضمير « هى » به صلاحيّت راجع است .
قوله : منها : يعنى از جمله امور .
قوله : كونه موضوعا وضع الأداة : ضمير در « كونه » به مستثنى راجع است .
قوله : و هو الاغلب : ضمير « هو » به وضع عامّ راجع است .
قوله : كان يكون مشتقّا : ضمير در « يكون » به مستثنى راجع است .
قوله : ممّا هو موضوع كذلك : يعنى موضوع به وضع العامّ .
قوله : و على هذا : يعنى و بنا بر اين فرض كه وضع عامّ باشد .
قوله : فاىّ الامرين اريد : مقصود از « امرين » ارجاع مستثنى به خصوص اخير و برگشتنش به تمام عمومات مىباشد .
قوله : كان استعماله فيه حقيقة : ضمير مجرورى در « استعماله » به مستثنى و در « فيه » به كلّ واحد من الامرين راجع است .
قوله : و احتيج فى فهم المراد منه الى القرينة : ضمير در « منه » به مستثنى راجع است .
قوله : كما فى نظائره : يعنى نظائر مستثنى .
قوله : و ليس ذلك من الاشتراك : مشار اليه « ذلك » افاده معنا با كمك قرينه مىباشد .
قوله : لاتّحاد الوضع فيه : ضمير در « فيه » به الموضوع بالوضع العامّ راجع است .
قوله : و تعدّده فى المشترك : ضمير در « تعدّده » به وضع راجع است .
قوله : لكنّه فى حكمه : ضمير در « لكنّه » به الموضوع بالوضع العامّ و در
تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — صفحة 877
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٧٧