ترجمه :
حكم جهر و اخفات در نماز خنثى
مرحوم مصنّف مىفرماين :
امّا حكم جهر ( بلند خواندن ) و اخفات ( آهسته خواندن ) اينست كه بگوئيم :
اگر آهسته خواندن نماز در صبح و مغرب و عشاء نسبت به زن از باب رخصت و جواز باشد تكليف خنثى اينست كه واجب است اين سه نماز را بلند بخواند زيرا امر دائر است بين جواز اخفات و وجوب جهر و پرواضح است در چنين موردى احتياط مقتضى جهر است .
ولى اگر آن را در حقّ زن واجب و عزيمت دانستيم چون در اين فرض دوران امر بين وجوب جهر يا وجوب اخفات بوده و از مصاديق دوران امر بين محذورين مىشود لاجرم حكمش تخيير است مشروط به اينكه اجماع بر عدم وجوب تكرار نماز در حقّ وى داشته باشيم چه آنكه در غير اين صورت ممكنست بگوئيم بر وى لازم است دو نماز بخواند يكى را آهسته و ديگرى را بلند .
برخى از فقهاء فرمودهاند :
حكم خنثى در جهر و اخفات نمازهاى مذكور تخيير است اعمّ از اينكه اخفات براى زن جايز بوده يا حرام باشد زيرا اخبارى به اين مضمون وارد شده كه :
جاهل در جهر و اخفات معذور است حال اگر خنثى نماز صبح را مثلا اگر آهسته خواند و در واقع مرد بود يا بلند خواند و در واقع زن بود و جهر براى زن فرض كرديم حرام است چون وى به مرد بودن يا زن بودن خود جهل دارد مشمول اين ادلّه شده و بنابراين معذور قلمداد مىشود پس مىتوان گفت وى بين جهر و اخفات مخيّر است . مرحوم مصنّف مىفرماين : اين كلام داراى دو اشكال است :
اشكال اوّل
آنكه نصّ و روايت مشاراليها صرفا دلالت بر معذور بودن جاهل نسبت به لزوم اعاده در فرض مخالفت با واقع دارد .