ترتيب فرموده صاحب فصول ( ره ) تأييد و تقويت ميگردد .
جواب از استشهاد
مرحوم مصنّف در جواب از استشهاد مذكور ميفرمايند :
در اين فرض هيچ شاهدى بر صدق فرموده صاحب فصول ( ره ) نبوده و با آن نميتوان نظريّه ايشان را تأييد و تقويت كرد زيرا در فرض مزبور اگرچه مقدّمات غير موصله واجب نيستند و صفت وجوب تنها به مقدّمات موصله اختصاص دارد ولى در عين حال اين امر نه بخاطر اينستكه در باب مقدّمه خصوصيّتى در مقدّمه موصله بوده كه بواسطه آن اختصاص بوجوب پيدا مىكند و مقدّمه غير موصله بملاحظه فقدانش واجد امتياز مزبور نيست بلكه نفى وجوب از مقدّمات غير موصله مستند به نهى و تحريم مولى است يعنى چون وى اينقسم از مقدّمات را منهى قرار داده لاجرم از تعلّق وجوب به آنها ايجاد مانع نموده است ناگفته نماند كه اينجواب را در صورتى در قبال استشهاد مذكور مىآوريم كه نهى مولى را تصحيح نمائيم ولى ميتوان گفت :
اساسا چنين نهى و زجرى از مولى صحيح نيست و وى نميتواند مكلّف را با وصف وجوب در ذو المقدّمه از اتيان مقدّمات غير موصله نهى كرده و آنها را در حقّ او تحريم كند .
وجه عدم صحّت نهى از مقدّمات موصله
وجه عدم صحّت نهى اينستكه مكلّف يا واجب نفسى را اتيان نموده و يا آن را انجام نداده است :
اگر آن را انجام نداده با فرض نهى مولى از جميع مقدّمات و تحريم آنها صحيح نيست امر ايجابى به ذى المقدّمه تعلّق بگيرد چه آنكه در چنين فرضى مكلّف از اتيان واجب متمكّن نبوده و به هيچ وجهى آوردن ذو المقدّمه در قدرتش نميباشد مثل اينكه مولى بندهاش را به رفتن بام امر كرده و در عين