« يغتسل » بايد غسل كند « يتوضّا » بايد وضو بگيرد « يعيد » بايد اعاده نمايد ظهور در وجوب داشته يا اينطور نمىباشند ، زيرا در اين جملات مجازات متعدّد بوده و پس از تعذّر حمل آنها بر معانى حقيقى كه دارند يعنى اخبار به ثبوت نسبت و حكايت از وقوع آن وجوب از هيچيك از مجازات اقوى نمىباشد .
بايد بگوئيم : ظاهرا رأى اوّل را كه ظهور در وجوب است بايد اختيار نمود بلكه ظهور اينگونه از جملات در وجوب بيش از ظهور صيغه امر در وجوب مىباشد .
تحرير و شرح
گاهى بلكه بسا بجاى صيغه امر از جملات خبريّه در مقام طلب و بعث استفاده مىشود چنانچه خداوند متعال در قرآن شريف و نيز حضرات معصومين عليهم السّلام بنحو چشمگيرى به اين استعمال مبادرت ورزيدهاند مثلا در قرآن شريف سوره آل عمران آيه ( 97 ) آمده :
لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا .
يا در سوره بقره آيه ( 183 ) مىفرمايد :
كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ .
و امثال آنكه بسيار مىباشد .
از اين جهت اين مسئله مطرح شده كه آيا اين جملات كه به صورت خبريّه هستند و در مقام بعث و طلب قرار گرفتهاند ظهور در معناى وجوب داشته يا ظاهر نيستند .
برخى قائل بوجوب شده و گروهى اين ظهور را منكر شدهاند و براى انكارشان دليل اقامه نموده كه ذيلا تقرير مىشود :