متن : بقى امور الاوّل انّ مفهوم المشتقّ على ما حقّقه المحقّق الشّريف فى بعض حواشيه بسيط منتزع عن الذّات باعتبار تلبّسها بالمبدا و اتّصافها به غير مركّب .
و قد افاد فى وجه ذلك انّ مفهوم الشّيء لا يعتبر فى مفهوم النّاطق مثلا و الّا لكان العرض العامّ داخلا فى الفصل .
و لو اعتبر فيه ما صدق عليه الشّيء انقلبت مادّة الامكان الخاصّ ضرورة ، فانّ الشّيء الّذى له الضّحك هو الانسان و ثبوت الشّيء لنفسه ضرورى .
هذا ملخّص ما افاده الشّريف على ما لخّصه بعض الاعاظم .
ترجمه :
امور باقيمانده اوّل
مفهوم مشتقّ طبق تحقيقى كه محقّق شريف در برخى از حواشى خود نموده بسيط بوده و از ذات باعتبار تلبّس و اتّصافش به مبدأ منتزع بوده نه آنكه مفهوم مركّبى باشد .
و در توجيه اين كلام چنين آورده است :
مفهوم « شىء » را نمىتوان در مفهوم و معناى « ناطق » اعتبار كرد زيرا در غير اين صورت عرض عامّ در فصل داخل مىگردد .
و اگر در « ناطق » مصداق شىء را ملاحظه نمائيم لازم مىآيد كه مادّه امكان خاصّ به ضرورت منقلب گردد چه آنكه شىء كه ضحك برايش ثابت است همان انسان مىباشد و ثبوت شىء براى شىء امر ضرورى است اين استدلال ملخّص آنچه شريف طبق تلخيص برخى از بزرگان گفته مىباشد .