تحرير و شرح
حاصل فرموده مرحوم مصنّف در اشكال بر ثمرهاى كه مرحوم محقّق قمى فرمودهاند اينست كه :
ثمره اصولى آنست كه نتيجهاش در طريق استنباط نفس حكم شرعى قرار گيرد نظير ثمره اوّل به فرضى كه صحيح باشد چه آنكه بنا بر قول صحيحى حكم مستنبط در مورد جزء يا شرط مشكوك برائت و به عقيده اعمّى احتياط است ولى در مورد بحث چنين نيست زيرا برء نذر و عدم آن مسئله فقهى است كه مدركش قول صحيحى و اعمّى است پس اين مسئله را نمىتوان از ثمرات بين قول صحيحى و اعمّى دانست چه آنكه از قبيل حكم مستنبط نبوده بلكه از موضوعات و مصاديق مسئله صحيحى و اعمّى است .
قوله : لاخلاله بما لا يعتبر فى الاسم : ضمير مجرورى در « لاخلاله » به « من صلّى » عود مىكند .
قوله : الّا انّه ليس بثمرة : ضمير در « انّه » به ثمره گفته شده عود مىكند .
قوله : فافهم : شايد اشاره باشد به اينكه همين مقدار نيز در اطلاق ثمره برآن كفايت مىكند .
متن : و كيف كان فقد استدلّ للصّحيحيّ بوجوه :
احدها التّبادر و دعوى انّ المنسبق الى الاذهان منها هو الصّحيح و لا منافاة بين دعوى ذلك و بين كون الالفاظ على هذا القول مجملات ، فانّ المنافاة انّما تكون فيما اذا لم يكن معانيها على هذا الوجه مبيّنة بوجه و قد عرفت كونها مبيّنة به غير وجه .