است ، شاعر گفته :
كلا اخى و خليلى واجدى عضدا * فى النّائبات و المام الملمّات
يعنى : هردو يار و دوست من يافتهاند كه در مصيبتها و بروز سختيها من كمك و مددكار ايشان هستم .
شاهد در « كلا » است كه به تثنيه با عطف يعنى « اخى و خليلى » اضافه شده و آن بر خلاف قياس است .
اىّ و حكم آن
مصنّف گويد :
اىّ را به مفرد معرفه اضافه مكن .
شارح گويد :
بلكه آن را به تثنيه يا جمع اضافه كن اعمّ از آنكه اين دو نكره بوده يا معرفه باشند مانند :
لنعلم اىّ الحزبين احصى .
( تا معلوم نمائيم كداميك از آن دو گروه مدّت درنگ در آن غار را بهتر احصا خواهند كرد ) .
چنانچه ملاحظه مىشود كلمه « اى » در اين آيه شريفه به تثنيه معرف بالف و لام اضافه شده .
و مانند : يعجبنى اى رجلين قائم .
( به عجب آوردند مرا كداميك از ايندو مرد كه ايستادهاند ) .
در اين مثال « اى » به تثنيه نكره اضافه شده است .
و نيز ميتوان آن را به مفرد نكره اضافه كرد مانند :
فباى حديث بعده يؤمنون .
( بعد از تكذيب آيات به كدامين حديث ايمان مىآورند ) .
در اين آيه شريفه كلمه « اىّ » به حديث كه مفرد نكره است اضافه شده .
سپس مصنّف مىگويد :
ولى اگر « اىّ » را تكرار نمائى پس به مفرد معرفه ميتوانى اضافه كنى .
شارح گويد مانند قول شاعر :