مقصود اينست كه : اسمى كه داراى معناى تعجّب است در جميع احوال مذكور همچون مستغاث مىباشد يعنى گاهى به آن الف و زمانى لام ملحق شده و پارهاى از اوقات از هردو خالى است .
و مثال آن همچون :
يا للعجب كه تقديرش : يا عجب احضر فهذا وقتك ( اى شگفتى و تعجّب حاضر شو پس الآن زمان حضور تو مىباشد ) .
متن : « 601 »
ما للمنادى اجعل لمندوب و ما * نكّر لم يندب و لا ما أبهما
تجزيه و تركيب
ما : موصوله ، محلّا منصوب است تا مفعول باشد براى « اجعل » .
للمنادى : جارّ و مجرور ، متعلّق باستقرّ ، صله براى « ما » .
اجعل : فعل امر ، مفرد ، مذكّر ، حاضر ، متعدّى .
لام : حرف جرّ .
مندوب : مجرور به لام ، متعلّق به « اجعل » .
واو : عاطفه .
ما : موصوله ، محلّا مرفوع است تا مبتداء باشد .
نكّر : فعل ماضى ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، مجهول ، صله و عائد براى « ما » .
لم يندب : فعل مضارع مجزوم ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، مجهول ، خبر براى « ما » .
واو : عاطفه .
لا : نافيه .
ما : موصوله ، معطوف به ضمير مستتر در « لم يندب » .
ايهما : فعل ماضى ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، مجهول ، صله و عائد براى « ما » .
ترجمه
قرار بده براى مندوب آنچه براى منادى ثابت مىباشد .
و آنچه نكره و مبهم مىباشد را مندوب قرار نمىدهند .