براى دردى كه در اين جماعت است هرگز دوائى .
شاهد در اينست كه « لام » در « للما » تكرار شده بدون تكرار آنچه به آن متصل است و على القاعده مىبايد شاعر لمابهم لمابهم مىگفت .
امّا حكم حروف جوابيّه همچون : نعم و بلى .
حكيم اين حروف در باب تأكيد آنست كه جايز است تنها خودشان اعاده شده بدون آنچه متّصل به آنها است .
مصنّف گويد :
بواسطه ضمير مرفوعى كه منفصل است هرضمير متّصلى را تأكيد نما .
شارح گويد :
اعمّ از آنكه ضمير متّصل مرفوع بوده و يا غير مرفوع باشد مانند :
اسكن انت و زوجك الجنّة ( ساكن شو خودت و همسرت در بهشت ) .
در اين آيه شريفه ضمير مستتر در « اسكن » كه متّصل محسوب مىشود و مرفوع است بوسيله « انت » كه ضمير متّصل مرفوع است تأكيد شده .
و مانند : قمت انت .
در اين مثال نيز ضمير متّصل مرفوع در « قمت » بوسيله ضمير منفصل مرفوع يعنى « انت » تأكيد گرديده .
و مثل : اكرمتك انت ( اكرام كردم تو را ) .
در اين مثال ضمير متّصل منصوب يعنى « كاف » بوسيله ضمير منفصل مرفوع يعنى « انت » تأكيد شده است .
و نظير : مررت بك انت ( گذشتم به تو خودت ) .
در اين مثال ضمير متّصل مجرور يعنى « كاف » بوسيله ضمير منفصل مرفوع يعنى « انت » تأكيد گرديده است .
قوله : سكت عنه : ضمير در « سكت » به مصنّف و در « عنه » به امر المنفصل راجع است .
قوله : ايعدكم انّكم الخ : آيه ( 35 ) از سوره مؤمنون .
قوله : اسكن انت و زوجك الجنّة : آيه ( 35 ) از سوره بقره .
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 1404
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٠٤