ايّا : خبر مقدّم براى « كان » ، اسم شرط .
كان : از افعال ناقصه و اسمش در آن مستتر است ، فعل شرط .
لا : حرف نهى .
تعدل : مضارع مجزوم .
بذا : جارّ و مجرور ، متعلّق به « لا تعدل » .
فاء : جوابيّه .
هو : مبتداء .
يضاهى : فعل مضارع ، خبر .
المثلا : مفعول براى « يضاهى » .
ترجمه
پهلوى كلمه « ذا » اسم مخصوص را بياور بهر حالى كه باشد و لفظ « ذا » را در هيچيك از اين حالات تغيير مده ، پس كلمه « ذا » در عدم تغيير همچون مَثَل مىباشد .
متن : « 495 »
و ما سوى ذا ارفع بحبّ أو فجرّ * بالبا و دون ذا انضمام الحاكثر
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
ما : موصوله ، مفعول مقدّم براى « ارفع » .
سوى : مضاف ، خبر براى « يكون » كه با اسمش حذف شده ، صله و عائد براى « ما » .
ذا : مضاف اليه .
ارفع : فعل امر .
باء : حرف جرّ .
حبّ : مجرور به « باء » .
او : عاطفه .
فاء : زائده .
جرّ : فعل امر ، معطوف به « ارفع » .
بالباء : جارّ و مجرور ، متعلّق به « جرّ » .