شاهد در « يوشك » است كه مضارع « اوشك » مىباشد .
و مثال مضارع براى « كاد » فرموده حقتعالى است :
يكاد زيتها يضيئ .
البتّه اهل لسان براى « اوشك » اسم فاعل را نيز افزوده و گفتهاند « موشك » بكسر شين مانند آنچه در قول ابى سهم هزلى آمده :
فموشكة ارضنا ان تعود * خلاف الانيس وحوشا يبابا
يعنى : پس نزديكست زمين ما برگردد پس از آنكه انس گرفته شده در حالى كه بوحشت اندازنده و خراب شده باشد .
شاهد در « موشكة » است كه اسم فاعل از « اوشك » مىباشد .
مصنّف در شرح كافيه حكايت كرده است كه از « كاد » اسم فاعل استعمال مىشود و جوهرى گفته است كه مضارع « طفق » نيز در السنه اهل محاوره آمده .
در كتاب شرح تسهيل مصنّف گفته است : نديدم غير از جوهرى اين مقاله را گفته باشد .
و جماعتى از ادباء اسم فاعل « كرب » را نيز ذكر كردهاند چنانچه كسائى براى جعل مضارع آن را نيز مستعمل دانسته و اخفش مضارع و مصدر از « طفق » و « كاد » را مورد استعمال مىدانند .
قوله : يكاد زيتها يضيئ : آيه ( 35 ) از سوره نور .
قوله : و حكى فى شرح الكافية : ضمير فاعلى در « حكى » به مصنّف راجع است .
قوله : قال فى شرح التّسهيل : ضمير فاعلى در « قال » به مصنّف عود مىكند .
قوله : و لم اره لغيره : ضمير مفعولى در « اره » به استعمال مضارع براى طفق و ضمير مجرورى در « لغيره » به جوهرى راجع است .
قوله : و المصدر منه : ضمير در « منه » به طفق عود مىكند .