ه : ضمير متّصل منصوب ، مفعول براى « يدعون » .
مؤكّدا : به صيغه اسم فاعل ، مفعول دوّم براى « يدعون » .
لام : جارّه .
نفس : مضاف ، مجرور به لام ، متعلّق به « مؤكّدا » .
ه : مضاف اليه براى « نفس » .
او : عاطفه .
غيره : مضاف و مضاف اليه ، معطوف به « نفسه » .
فاء : عاطفه .
المبتداء : مبتداء .
ترجمه :
برخى از مصادرى كه عاملشان حذف مىشود به « مؤكّد لنفسه يا لغيره » خوانده مىشود .
متن : « 296 »
نحو له علىّ ألف عرفا * و الثّان كابني أنت حقّا صرفا
تجزيه و تركيب
نحو : خبر براى « المبتداء » ، مضاف و مضاف اليهش « قولك » است كه حذف شده .
له : جارّ و مجرور ، متعلّق باستقرّ ، خبر مقدّم .
علىّ : جارّ و مجرور ، متعلّق باستقرّ ، حال .
الف : اسم ، نكره ، مبتداء و مجوّز ابتدائيّت در آن اينستكه خبرش ظرف است و برآن مقدّم گرديده .
عرفا : مفعول مطلق و عاملش فعل محذوف مىباشد و تقدير كلام : له علىّ الف اعترفت اعترافا مىباشد .