متن :
و لا قصاص إلا بالحديد لقوله صلى اللَّه عليه و آله : لا قود إلا بحديد ، فيقاس الجرح طولا و عرضا بخيط و شبهه و يعلم طرفاه في موضع الاقتصاص ثم يشتق من إحدى العلامتين إلى الأخرى و لا تجوز الزيادة فإن اتفقت عمدا اقتص من المستوفي ، أو خطأ فالدية و يرجع إلى قوله فيهما بيمينه ، أو لاضطراب المستوفى منه ، فلا شيء لاستنادها إلى تفريطه ، و ينبغي ربطه على خشبة و نحوها لئلا يضطرب حالة الاستيفاء .
فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
قصاص را تنها بوسيله حديد بايد عملى ساخت ، لذا جراحت مورد جنايت را سنجيده و دو طرفش را بدست آورده آنگاه در موضع جنايت آن را نشانهگذارده و سپس با حديد از يكى از علامت تا ديگرى را مىشكافند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اين است كه : آلتى را كه براى قصاص به كار مىبرند تنها بايد از حديد باشد بدليل فرموده حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه فرمودند : قصاصى نيست مگر بواسطه حديد .
بنابراين در موضع جنايت مقدار جراحت وارده را از حيث طول و عرض مىسنجند و با نخ يا چيزى شبيه با آن اندازه گرفته و پس از آن روى بدن جانى گذارده و دو طرف نخ را كه ابتداء و انتهاى جراحت مجنى عليه را نشان مىدهد علامت گذارده و پس از آن با حديد از يكى از دو علامت موضع را منشق نموده تا به ديگرى برسد و بايد توجه داشت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 241
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤١