اشكال دوم
اشكال دوّم اين است كه اعتبار بلوغ و عقل تنها در تحقّق زنا از جانب فاعل لازم مىباشد و امّا در طرف زناء زن ايندو معتبر نمىباشند يعنى اگر طفل يا مجنون با زنى همبستر گردد از طرف زن زنا محسوب مىشود ، پس هيچكدام از بلوغ و عقل در زنا از طرف زن معتبر نيستند مخصوصا عقل فلذا هركدام از طفل و ديوانه كه با زن وطى نمايند موجب ثبوت حدّ بر زن مىگردد اگرچه در صورتى كه كودك با وى نزديكى نمايد تنها تازيانه بر زن ثابت شده و ساير انحاء حدّ همچون رجم ثابت نمىگردد ولى در عين حال تازيانه اجمالا حدّ بوده بلكه حدّ مخصوصى است كه در قرآن كريم ياد گرديده و بدين ترتيب اين نيز نقص و اشكالى است كه به تعريف مرحوم مصنف وارد مىباشد .
قوله : و مع ذلك : يعنى با اينكه تعريف جامع قيود مذكور مىباشد .
قوله : فيرد عليه امور : ضمير در [ عليه ] بتعريف راجعست .
قوله : انّه لم يقيّد المولج : ضمير در [ انّه ] به مرحوم مصنف راجع است .
قوله : بكونه ذكرا : ضمير در [ بكونه ] به مولج راجعست .
قوله : فيدخل فيه ايلاج الخنثى : ضمير در [ فيه ] بتعريف مصنف ( ره ) عود مىكند .
قوله : مع انّ الزّنا لا يتحقّق فيه بذلك : ضمير در [ فيه ] بخنثى راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] ايلاج قدر حشفه مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 25
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥