مادرى شخصى است كه با پدر ميّت تنها از راه مادر برادر مىباشد .
مصنف ( ره ) مىفرماين :
و همچنين است عمّه منفرد و تنها يعنى آن نيز عينا از نظر حكم مانند عمو بوده بدون هيچ تفاوتى .
و اگر از ميّت اعمام يا عمّات باقى مانده باشند تمام مال را بين خود بطور تساوى تقسيم مىنمايند يعنى عموها بين خود و عمّهها نيز در ميان خويش بالسّويّه توزيع مىكنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ اعمام ] دو يا بيشتر است و مراد از [ عمّات ] مطلق عمّهها است چه عمّههائى كه خواهر ابوينى پدر ميّت بوده و چه ابى و چه امّى مىباشند چنانچه منظور از اعمام نيز چنين است .
قوله : و فيه مسائل : ضمير در [ فيه ] به القول راجعست .
قوله : لاب كان ام لامّ : ضمير در [ كان ] به العمّ راجعست .
قوله : المال بينهم بالسّوية : ضمير در [ بينهم ] باعمام عود مىكند .
قوله : مطلقا فيهما : مقصود از [ مطلقا ] اينست كه چه ابى بوده و چه ابوينى و چه امّى باشند و ضمير در [ فيهما ] به عمّ و عمّه عود مىكند .
متن :
و لو اجتمعوا : الأعمام و العمات اقتسموه بالسوية إن كانوا جميعا أعماما أو عمات لأم أي إخوة أب الميت من أمه خاصة و إلا يكونوا لأم خاصة ، بل للأبوين ، أو للأب فبالتفاوت : للذكر مثل حظ الأنثيين
و الكلام في قرابة الأب وحده من الأعمام و الأخوال كما سلف في الإخوة من أنها لا ترث إلا مع فقد قرابة الأبوين مع تساويهما في الدرجة
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 72
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٢