توارث بين ايشان محقّق و ثابت است :
1 - بينشان نسب يا سببى كه موجب ارث است وجود داشته باشد .
2 - مال داشته باشند .
3 - آنكه از نظر مرگ متقدّم است با متأخّر مشتبه گرديده باشد .
4 - توارث بينشان ثابت باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از سبب و نسب ، نسب و سببى است كه موجب ارث باشد نه مطلق ايندو .
و امّا اينكه مصنف ( ره ) فرمود بين غرقى و مهدوم عليهم بايد مالى باشد جهتش آنست كه اين امر شرط اساسى ارث است ولو از يكطرف باشد چه آنكه با نبودن مال اساسا موضوع ارث منتفى مىباشد .
و امّا اينكه فرمود متقدّم با متأخّر مشتبه باشد بخاطر اين استكه اگر بدانيم مرگ هردو با هم و در يك زمان اتّفاق افتاده قطعا ارث منتفى است يا احيانا بدانيم كدام متقدّم و كدام متأخر هستند قطعا متأخّر از متقدّم ارث برده بخلاف عكسش يعنى متقدّم ديگر از متأخر وارث نيست .
و سپس در ذيل [ و كان بينهم توارث ] مىفرماين :
بطورى اين امر بين ايشان محقق باشد كه هريك از ديگرى ارث برده ولو بمشاركت با غير باشد بنابراين اگر اين امر منتفى بود مثل اينكه دو برادر با يكديگر غرق شده و براى هريك از ايندو يا يكى از آنها فرزند مىباشد قطعا توارث بينشان نيست .
پس از آن مىفرماين :
اگر يكى از آن دو مال داشته و ديگرى فاقد آن باشد مال به كسى كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 272
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٢