دو تا محسوب مىشوند چنانچه مولانا امير المؤمنين عليه السلام اينچنين حكم فرمودند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
شخصيكه داراى دو سر و دو بدن بر روى [ حقو ] واحد دارد چنانچه گفته شد از طريق بيدار شدن آزمايش شده و بر حسب آن ارث مىبرد .
كلمه [ حقو ] بفتح حاء و سكون قاف عبارتست از موضعى كه در آن جا لنگ را در وسط بدن گره ميزنند يعنى كمر .
بهر تقدير حكمى كه براى شخص مزبور در اينجا ذكر گرديده بطور كلّى ثابت است اعمّ از آنكه قسمت تحتانى حقو ( كمر ) علامت ذكوريت داشته يا نشانهاى كه دلالت بر انوثيّت او دارد وجود داشته باشد چه آنكه فعلا سخن ما در اتّحاد يا تعدّد بخش فوقانى حقو بوده تا بر آن ارث را مترتّب نمائيم .
همانطوريكه مرحوم مصنف در متن آوردهاند حكم شخص مزبور اينستكه : وقتى هردو خواب هستند يكى از آنها را بيدار مىكنيم پس اگر ديگرى نيز بواسطه بيدار شدن رفيقش بيدار شد معلوم است كه ايشان يكى مىباشند و اگر اينطور نبود پس دو تا هستند .
و اين حكم از قضاوتهاى مولانا امير المومنين عليه السلام است .
و بهر تقدير چه حكم به اتّحادشان شده و چه متعدّد آنها را بدانيم از نظر تذكير و تأنيث مطابق آلتى كه در او است ارث مىبرد ، پس اگر آلت نرينه او را مذكر واحد يا مذكّرين قرار داده و در صورتى كه فرج زنان را داشته باشد وى را زن واحد يا دو زن قرار مىدهند .
سپس شارح ( ره ) مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 242
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٢