شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر بطور كلّى تمام اقرباى معتق معدوم بودند حكم اين است كه ميراث عتيق را بمولاى مولاى عتيق ميدهند و پس از او به اقربايش داده و اگر اقرباى وى نيز بطور كلّى معدوم باشند ميراث بضامن جريره عتيق مىرسد .
سپس مرحوم مصنف مىفرماين :
البته ضامن جريره تنها ضامن سائبه مىتواند باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه : اگر تمام اقارب مولا مفقود بودند بايد ميراث عتيق را بمولاى مولاى وى داد مشروط به اينكه مولاى عتيق مولاى داشته باشد يعنى زمانى بوده كه وى نيز همچون عتيق خودش عبد بوده و مولايش او را آزاد كرده است .
و اگر مولاى مولا نيز معدوم بود وارث اقارب مولاى مولا مىباشند به همان شرحى كه تفصيلش گذشت يعنى ابتداء اولاد مولاى مولا و پس از آن عصبه او وارث هستند و اگر ايشان نيز مفقود و معدوم بودند وارث مولاى مولاى مولا بوده و پس از او اقربايش به همان تقرير وارث عتيق هستند و در صورتى كه تمام اينها معدوم و مفقود باشند وارث عتيق ضامن جريره او مىباشد .
مقصود از [ جريره ] جنايت است و ضامن جريره كسى استكه با عتيق طبق قراردادى كه منعقد ساخته تمام جناياتى را كه وى مرتكب شود به عهده گرفته است .
البته همانطورى كه مرحوم مصنف فرمودهاند ضامن جريره تنها ميتواند
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 189
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٩