تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 178

مساهمون:

ص١٧٨
شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اين حكم فرموده حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است الولاء لحمة كلحمة النّصب ، يعنى ولاء وابستگى بوده همچون وابستگى در نسب همانطورى كه ذكور و اناث در ارث نسب با هم مشترك هستند پس در باب ولاء نيز بايد اين چنين باشد . و در اين حكم فرقى نيست بين اينكه آزادكننده مملوك مرد بوده يا زن باشد . سپس مرحوم شارح مىفرماين : اينكه مرحوم مصنف اين قول را مشهورى قرار دادند مورد نظر و تأمّل است و به نظر درست نمىآيد . و آنچه در كتاب شرح ارشاد به آن تصريح فرموده اين است كه حكم مذكور قول مرحوم مفيد بوده و محقّق عليه الرحمه نيز آن را نيكو شمرده است . و در ايندو فرموده ديگر مصنف نيز تأمّل و اشكال است چه آنكه قول مزبور فرموده مفيد ( ره ) نبوده و محقق ( ره ) نيز آن را تحسين نكرده است . و به نظر ما حق اينستكه رأى مذكور تنها قول مرحوم صدوق مىباشد . و بهر تقدير بايد بگوئيم مشهور از فقهاء چنين نفرموده‌اند . قوله : لقوله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم الولاء لحمة الخ : اين حديث را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 16 ) ص ( 47 ) باينشرح نقل فرموده : محمّد بن الحسن باسنادش ، از ابراهيم بن هاشم ، از نوفلى ، از سكونى ، از جعفر از پدر بزرگوارش عليه السلام قال : قال النبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : الولاء لحمة كلحمة النسب لاتباع و لا توهب . قوله : سواء كان المعتق : كلمه [ معتق ] به صيغه اسم فاعل مىباشد