و همچنين است در ناحيه خؤله يعنى پسر دائى ميّت چه ابوينى بوده و چه ابى و چه امّى باشد از دائى پدر يا مادر اولى و شايستهتر است و پسر دائى پدر از دائى جدّ و دائى جد از دائى پدر جدّ سزاوارتر مىباشد .
چنانچه دائى مادرى ميّت نيز از عموى پدر اولى و اقدم است .
قوله : او لاحدهما : ضمير تثنيه به اب و امّ راجعست .
قوله : و خؤلته و خالاته كذلك : يعنى دائى و خاله ابوينى و ابى و امّى خود ميّت نيز اين چنين مىباشند .
قوله : و اولادهم و ان نزلوا عند عدمهم : ضمير در [ اولادهم ] به اعمام و عمّات و اخوال و خالات ميّت راجع بوده چنانچه ضمير در [ عدمهم ] نيز چنين مىباشد .
قوله : من عمومة ابيه و عمّاته : ضمير در [ ابيه ] بميّت و در [ عمّاته ] به ابيه عود مىكند .
قوله : و من عمومة امّه و عمّاتها و خؤلتها و خالاتها : ضمير در [ امّه ] به ميّت راجع بوده و ساير ضمائر مؤنث به [ امّ ] بر مىگردند .
قوله : لانّهم اقرب منهم بدرجة : ضمير در [ لانّهم ] به اقرباى ميّت راجع بوده و ضمير در [ منهم ] به اقرباى پدر و مادر ميّت بر ميگردد .
قوله : مقامهم عند عدمهم و عم اولادهم و ان نزلوا : ضمير در [ مقامهم ] و [ عدمهم ] و [ اولادهم ] به عمومه و خؤله ميّت عود كرده و ضمير در [ و ان نزلوا ] به اولاد بر مىگردد .
قوله : و يقدّم الاقرب منهم الى الميّت و اولاده : ضمير در [ منهم ] به عمومه و خؤله برگشته و در [ اولاده ] به اقرب بر مىگردد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 101
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠١