حال خود واگذارد تا مرد حرام مىگردد .
قوله : ان التّسع الزمان لذبحه : يعنى در صورتى حكم بحرمتش در فرض مزبور مىشود كه زمان براى ذبح آن واسع بوده و صيّاد به ان اقدام نكرده باشد .
قوله : فلم يفعل : يعنى فلم يذبح .
قوله : حتى لو مات : يعنى مات الصّيد .
قوله : و لو قصر الزّمان عن ذلك : مشاراليه [ ذلك ] تذكيه و ذبح حيوان مىباشد .
قوله : فالمشهور حلّه : يعنى حلّ الصّيد .
قوله : و ان كانت حيوته مستقرّة : كلمه [ ان ] وصليّه و ضمير در [ حيوته ] به صيد راجعست .
قوله : و لا منافاة بين استقرار حيوته الخ : اين عبارت جواب از سؤال مقدّر به شرحى كه گذشت مىباشد .
قوله : مناطه الامكان : مقصود از [ امكان ] احتمال مىباشد .
قوله : و ليس كلّ ممكن بواقع : چه آنكه ممكن آن است كه وجود و عدمش در خارج با هم متساوى باشد چنانچه احتمال تحقق و عدم تحقق نيز در آن معارض باشد از اينرو گاه در خارج تحقّق يافته و زمانى عدمش صورت مىگيرد .
قوله : و لو كان عدم امكان ذكاته لغيبة الآلة : يعنى صيّاد آلت ذبح دارد ولى همراهش نيست .
قوله : الّتى تقع بها الذكاة : ضمير در [ بها ] به آلت راجعست
قوله : او فقدها : ضمير مؤنث به آلت راجع است و مقصود از آن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 45
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٥