راجع به سكنجبين و گلاب و ربّ توت و ربّ سيب و ربّ انار سؤال نمودم ؟
حضرت در جواب مرقوم فرمودند كه تمام اينها حلال مىباشند .
قوله : شرب الرّبوبات : كلمه [ ربوبات ] جمع [ رب ] به ضمّ راء و تشديد باء بوده به معناى آبى كه از ميوهجات گرفته و آن را مىجوشانند تا بقوام آمده و غليظ شود .
قوله : و ان شمّ منها ريح المسكر : كلمه [ شمّ ] به صيغه مجهول بوده و ضمير در [ منها ] به ربوبات راجعست .
قوله : كربّ التّفاح : كلمه [ تفاح ] بضمّ تاء و تشديد فاء يعنى سيب
قوله : و ربّ السّفرجل : كلمه [ سفرجل ] بفتح سين و فاء و جيم و سكون راء يعنى گلابى و برخى از كتب لغت آن را به معناى [ به ] ضبط كردهاند .
قوله : و الاترج : لفظ [ اترج ] بضم همزه و راء يعنى نارنج .
قوله : و السكنجبين : شربتى استكه از جوشاندن عسل با سركه بدست مىآيد .
قوله : و شبهه لعدم اسكاره قليله و كثيره : تمام ضمائر مجرورى به ربّ تفاح راجع مىباشند .
قوله : و قد روى الشيخ و غيره الخ : اين روايت را مرحوم شيخ الطّائفه در كتاب تهذيب طبع جديد ج ( 9 ) ص ( 127 ) به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن يعقوب ، از عدّهاى اصحاب ، از سهل بن زياد ، از منصور بن عبّاس ، از جعفر بن احمد مكفوف قال : كتبت اليه يعنى ابا الحسن الاوّل عليه السلام اسئله عن السكنجبين و الجلاب و رب التوت و رب التفاح
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 371
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧١