كلبين فصاعدا هو القاتل خاصة و إن كان الآخر معينا على إثباته .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر در قتل حيوان دو آلت كه يكى از آن دو به مسلمان و ديگر به كافر اختصاص دارد مشترك بودند حيوان مقتول حلال نيست مگر بدانيم كه قتلش مستند به جراحتى است كه از ناحيه آلتى كه به مسلمان اختصاص دارد پيدا شده يا سگى كه مال مسلمان بوده آن را كشته است .
شارح ( ره ) در ذيل [ اشتراك فيه آلتا مسلم و كافر ] مىفرماين :
يا فرض كنيم دو حربه كه يكى به قاصد و ديگرى به غير قاصد صيد تعلّق دارد در قتل حيوان مشترك باشند يا دو آلت مشترك يكى از آن كسى بوده كه تسميه گفته و ديگرى تسميه نگفته است و خلاصه كلام در قتل حيوان دو آلت كه يكى جامع شرائط بوده و ديگرى فاقد آن باشد مشترك باشند
و در ذيل [ او كلبه ] مىفرماين :
در صورتى كه آلت صيد دو سگ يا بيشتر از آن باشد .
و بهر تقدير اگر بدانيم جراحت مستند به حربه و آلت صيد مسلمان است مقتول حلال بوده اگر چه آلت ديگر بر اثبات و گرفتن صيد كمك نيز كرده باشد .
قوله : و لو اشترك فيه آلتا مسلم : ضمير در [ فيه ] به قتل صيد راجع است .
قوله : و من بحكمه : مانند طفل مميّز .
قوله : على اثباته : يعنى اثبات صيد .
متن :
و يحرم الاصطياد بالآلة المغصوبة لقبح التصرف في مال الغير به غير إذنه ، و لكن لا يحرم الصيد بها و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 38
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨