نونى باشد چه آنكه اين اشتباهى است از كلام عامّه و گاهى نيز با نون ولى آخرش الف ممدودهاى كه پس از راء واقع شده استعمال مىگردد چنانچه در برخى از نسخ متن كتاب چنين ضبط شده است و كراهت آن ارتباط داده شده با اينكه حيوانى است با بركت بخلاف فاخته كه در حكم به كراهتش به اين امر مرتبط نگرديده است .
سليمان بن جعفر از مولانا الرضا عليه السّلام روايت كرده كه حضرت فرمودند :
قبّره را نخورده و به آن بد نگفته و بدست اطفال ندهيد كه با آن بازى كنند چه آنكه آن حيوانى است بسيار تسبيح و ذكر خدا مىگويد و ذكر تسبيحش لعن اللّه مبغضى آل محمّد مىباشد .
سپس در خبرى كه بسيار طولانى است امام عليه السّلم فرمودند :
كاكلى كه بر سر اين حيوان است از مسح سليمان بن داود به سرش ظاهر گرديده .
و ابو بصير از مولانا ابيعبد اللّه عليه الصّلوة و السّلام نقل نموده كه حضرت به فرزندشان اسمعيل وقتى فاختهاى را در منزلش ديدند كه در قفس كرده و حيوان صيحه و فرياد مىزند فرمودند :
فرزندم چه چيز تو را به نگاهدارى اين حيوان وادار نمود ، آيا نمىدانى كه آن حيوانى است شوم و نمىدانى چه مىگويد ؟ !
اين حيوان در حقّ صاحبانش نفرين كرده پس مىگويد مرگ بر شما ، مرگ بر شما .
قوله : و يكره الفاخته : كلمه [ فاخته ] بكسر خاء و فتح تاء پرندهاى است كه به كبوتر شبيه بوده و رنگش خاكى و جثهاش از كبوتر كمى كوچكتر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 227
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٧