سگ و خوك و گربه اگر چه وحشى باشد و نيز شير و پلنگ و يوزپلنگ و روباه و خرگوش و كفتار و شغال و سوسمار و تمام حشرات همچون مار و موش و عقرب و خنفساء و جيرجيركها و سوسكها و پشهها و شپشها و موش صحرائى و خارپشت و و بر و خزّ جملگى حرام مىباشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ سنور ] بكسر سين و فتح نون بوده و [ نمر ] بفتح نون و كسر ميم مىباشد و كلمه [ ضبع ] بفتح ضاد و ضمّه باء مىباشد .
و [ بنات و ردان ] بفتح واو و نيز مبنى بر فتح است .
و [ و بر ] بفتح واو و سكون باء جمع [ وبره ] به سكون باء نيز مىباشد .
جوهرى گويد :
حيوانى است كوچكتر از گربه داراى رنگ خاكسترى بوده و دم ندارد اين حيوان در خانهها سكونت مىكند .
و در ذيل [ خزّ ] مىفرماين :
قبلا در باب صلوة گفتيم كه اين حيوان دريائى بوده و داراى چهار دست و پاى مىباشد و شبيه روباه است ولى گويا امروز اين حيوان مجهول و يا نامش تغيير داده شده و يا اصلا حيوانى است موهوم و خيالى .
اين حيوان در ابتداء ظهور اسلام تا اواسط آن جدّا زياد بوده و پس از آن به صورت حيوانى مجهول درآمد .
قوله : الكلب : يعنى سگ .
قوله : الخنزير : يعنى خوك .
قوله : السّنور : يعنى گربه .
قوله : الاسد : يعنى شير .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 199
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٩