حاضر بوده و ببيند كه ماهى را از آب زنده بيرون آورده و در خارج آب جان داده و دليل اين حكم اخبار كثيرهاى است كه دلالت بر آن دارند :
از جمله : روايت صحيحه حلبى است :
ايشان مىفرمايد : از مولانا ابيعبد اللّه عليه السّلام راجع به صيد ماهيان اگر چه اسم اللّه بر آنها برده نشده باشد سئوال نمودم ؟
حضرت فرمودند : باكى نيست .
و از محضر مباركش راجع به صيدى كه زردشتىها كردهاند پرسيدم و عرضه داشتم آيا مىتوانم از آن بخورم ؟
حضرت فرمودند : من تا به آن نظر نكنم نخواهم خورد .
و در روايت ديگر كه باز حلبى از جنابش عليه السّلام نقل نموده آمده است كه وى از حضرت راجع به صيد مجوسىها كه با تور ماهىگيرى واقع شده و در وقت صيد مراسم تسميه را با الفاظيكه شركآميز است برگزار مىكنند پرسيد .
و حضرت در جواب فرمودند : باكى به صيد ايشان نبوده ، زيرا صيد و تذكيه ماهى صرفا اخذ آن مىباشد .
البته روايت دوّم مطلق بوده و در آن نظر كردن مسلمان و مشاهده وى به اخراج ماهى از آب اعتبار نشده ولى اين اطلاق محمول بر صورتى است كه مسلمان آن را ببيند زيرا جمع بين اخبار و حمل مطلق بر مقيّد مقتضى آن مىباشد .
قوله : و لا يشترط فى مخرجه : يعنى مخرج سمك .
قوله : لكن يشترط حضور مسلم عنده يشاهده : ضماير [ عنده ] و [ يشاهده ] به اخراج عود مىكنند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 136
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٦