آن ريخته و نيز راه آب و طريقى بوده كه در مقابل درب خانه واقع شده و از آن راه به خانه داخل و خارج ميشوند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از حريم خانه مكان و محلّى است كه خاكها و خاكسترها و زبالهها و برفهاى خانه را در آن ريخته و نيز محلّى است كه آب خانه در آن جارى و سارى مىگردد مشروط به اينكه خانه به اب و طرح برفها نياز داشته باشد و همچنين راهى است كه در مقابل درب قرار گرفته و از آن جهت دخول و خروج تردّد مىنمايند تا به كوچه يا طريق مباحى همچون زمين مواتى كه مال خاص كسى نبوده و مالك بخصوصى فعلا ندارد و هركس مىتواند از آن عبور كند منتهى شود ولو اين انتهاء به واسطه پيچ خوردن و تمايل از طريق مستقيم حاصل گردد مشروط به اينكه موجب ضرر زياد يا تبعيد مسافت براى اهل خانه نباشد .
و بحريم خانه با شرح و تقريرى كه در آن گذشت حريم ديوار آن نيز ضميمه مىشود .
قوله : ترابها و رمادها و كناستها : ضمائر مؤنّث كلّا به [ دار ] راجع مىباشند و كلمه [ كناسه ] يعنى زباله و كثافت .
قوله : ثلوجها : ضمير مؤنث به دار راجع بوده و كلمه [ ثلوج ] برف و يخ را گويند .
قوله : و مسيل مائها : مقصود راه آب استكه سابق براى ذخيره آب در آب انبارها يا پر كردن حوضهاى خانه نهرهاى سر پوشيده يا باز از داخل خانه به بيرون مىكشيدند .
قوله : حيث يحتاج اليهما : ضمير در [ يحتاج ] به [ دار ] راجع
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 410
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤١٠