از محمّد بن مسلم ، از احد الصّادقين عليهما السّلام فى حديث قال :
و سئلته عن الورق يوجد فى دار ؟
فقال : انكانت معمورة فهى لاهلها ، فان كانت خربة فانت احق بما وجدت . ( وسائل ج 17 ص 355 )
قوله : و هو بعيد : ضمير [ هو ] بحمل روايت راجعست .
قوله : الّا ان الاوّل اشهر : مقصود از [ الاوّل ] آن است كه اگر در مال پيدا شده در خرابه اثر اسلامى نباشد واجد مىتواند آن را تملّك نمايد و در غير اين صورت لقطه بوده كه بايد تعريفش كند .
قوله : عدم اشتراطه : ضمير مجرورى در [ اشتراطه ] بدفن راجع است .
قوله : بل يملك ما يوجد فيهما مطلقا : ضمير در [ يملك ] بواجد راجع بوده و ضمير مجرورى در [ فيهما ] به اوّلين عود مىكند و مقصود از [ مطلقا ] اينست كه مدفون بوده يا ظاهر باشد .
قوله : لاطلاق النّصّ و الفتوى : مقصود از [ نصّ ] همان دو روايت محمّد بن مسلم است كه نقل شد و از [ فتوى ] فتواى مشهور مىباشد .
قوله : فى الارض المذكورة : يعنى ارضى كه مالك بحسب ظاهر ندارد .
قوله : فهو لقطة : يعنى تعريف در آن لازمست .
قوله : فلو اجده مطلقا : ضمير در [ لواجده ] به مال راجع بوده و مقصود از [ مطلقا ] اينست كه اثر اسلام بر آن بوده يا نباشد .
متن :
و لو كان للأرض التي وجد مدفونا فيها مالك عرفه فإن عرفه أي ادعى أنه له دفعه إليه من غير بينة ، و لا
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 321
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢١