ن : و با اجتماع دو وصف فقر و اعسار در شخص كراهت شديدتر مىشود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ضمير در [ اجتماعهما ] به فسق و اعسار راجعست و اين دو اگر چه در عبارت ذكر نشدهاند ولى لفظ مشتق يعنى [ فقير ] و [ معسر ] بر اين دو دلالت دارند .
و امّا وجه زيادى كراهت اين است كه سبب آن بيشتر شده قهرا حكم بكراهت نيز شديدتر مىشود .
قوله : المدلول عليهما : ضمير تثنيه در [ عليهما ] به فقر و اعسار راجعست .
قوله : بالمشتق منهما : مقصود از مشتق فقير است كه از فقر و معسر مىباشد كه از اعسار مشتق شدهاند ، بنابراين ضمير در [ منهما ] به فقر و اعسار عود مىكند .
قوله : لزيادة سببها : يعنى سبب كراهت .
متن :
و ليشهد الملتقط عليها عند أخذها عدلين مستحبا تنزيها لنفسه عن الطمع فيها ، و منعا لوارثه من التصرف لو مات ، و غرمائه لو فلس .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
س : مستحب است ملتقط بر اخذ لقطه شاهد بگيرد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اين است كه ملتقط در وقت اخذ لقطه مستحب است دو عادل را بر اخذ مال شاهد قرار دهد و وجه استحباب اينست كه ملتقط
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 283
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٣