تبصره
لازم بتذكّر است كه تركيب در صورت مجرور بودن ممكن نيست زيرا تمييز عدد مركّب هرگز مجرور وارد نمىشود .
و اين قسم را صاحب اين قول ( مرحوم شيخ طوسى ) ذكر نفرموده ولى لازمه كلامش اينست كه آن را نيز اراده فرموده باشد .
و اگر كلمه [ درهم ] را در اين فرض به حالت وقف آورد چون احتمال قرائت رفع و جرّ هردو مىرود لاجرم بر قدر اقل از ايندو كه رفع باشد بايد حمل نمود .
قوله : و مع تكريره به غير عطف : ضمير در [ تكريره ] به كلمه [ كذا ] راجعست .
قوله : مع كون الثانى تأكيدا للاوّل : مقصود از [ الثانى ] كذاى دوّم مىباشد .
قوله : و مع نصبه : يعنى نصب درهم .
قوله : لانّه اقل عدد مركّب مع غيره : ضمير در [ لانّه ] به احد عشر راجع بوده و ضمير در [ غيره ] به اقل عدد راجعست .
قوله : ينصب بعده مميّزه : ضمائر مجرورى در [ بعده ] و [ مميّزه ] به اقل عدد راجعست .
قوله : اذ فوقه اثنى عشر : ضمير مجرورى در [ فوقه ] باحد عشر راجعست .
قوله : فيحمل على المتيقّن : ضمير نائب فاعلى در [ يحمل ] به اقرار راجعست .
قوله : و مع جرّه : يعنى جرّ درهم .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 243
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٣