راجع بوده و مقصود از [ افراد ] عدم تكرار كلمه [ مبهم ] يعنى [ كذا ] مىباشد
قوله : فيجعل بدلا : ضمير نائب فاعلى در [ يجعل ] به [ درهم ] راجعست .
قوله : لانّه اقل عدد مفرد ينصب مميّزه : ضمير در [ لانّه ] به عشرون راجع بوده و ضمير مجرورى در [ مميّزه ] به [ اقلّ عدد مفرد ] عائد است .
قوله : اذ فوقه ثلثون الى تسعين : ضمير در [ فوقه ] به عشرون راجعست .
قوله : فيحمل على الاقل : ضمير نائب فاعلى در [ فيحمل ] به اقرار راجعست .
قوله : لانّه اقل عدد مفرد فسّر بمفرد مجرور : ضمير در [ لانّه ] به عدد صد راجعست .
قوله : اذ فوقه الالف : ضمير در [ فوقه ] به صد راجعست .
قوله : لاحتماله الرّفع و الجرّ : ضمير در [ لاحتماله ] بوقف راجع است .
قوله : فيحمل على الاقل : ضمير در [ يحمل ] باقرار راجع بوده و مقصود از [ اقل ] قرائت رفع است چه آنكه طبق اين روايت يك درهم و بنابر قرائت جرّ صد درهم به ذمّه مقرّ ثابت مىشود لهذا اقرار را بر اقل كه يك درهم يعنى مفاد قرائت رفع است حمل مىكنيم .
متن :
و مع تكريره به غير عطف و رفع الدرهم درهم ، لما ذكرنا في الإفراد مع كون الثاني تأكيدا للأول . و مع نصبه أحد عشر ، لأنه أقل عدد مركب مع غيره ينصب بعده مميزه إذ فوقه اثنا عشر إلى تسعة عشر فيحمل على المتيقن ، و مع جره ثلاثمائة درهم ، لأنه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 241
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤١