صفت است براى [ ولدا ] .
قوله : و تفسد فراشه : ضمير فاعلى در [ تفسد ] به [ زوجه ] و ضمير مجرورى در [ فراشه ] به [ زوج ] عود مىكند .
قوله : فلا تقيم حدود اللّه فى حقّه : ضمير فاعلى در [ تقيم ] به [ زوجه ] و ضمير مجرورى در [ حقه ] به [ زوج ] راجع بوده و مقصود از [ حدود اللّه ] حقوقى است كه حقتعالى بنفع مرد بر عهده زن ثابت و جعل نموده است .
قوله : فتدخل فى قوله تعالى : ضمير فاعلى در [ تدخل ] به [ زوجه ] عائد است .
قوله : فان خفتم ان لا يقيما الخ : سوره بقره آيه 229 .
متن :
و قيل : لا يصح ذلك و لا يستبيح المبذول مع العضل ، لأنه في معنى الإكراه ، و لقوله تعالى : " فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ نَفْساً فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً " و المشروط عدم عند عدم شرطه .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
برخى از فقهاء فرمودهاند :
حتّى اگر زن مرتكب عمل فحشاء گرديد بر شوهر جايز نيست كه وى را در شدّت قرار داده و از حقوقش منع كند تا زن به تنگ آمده و مهريّهاش را بذل كرده و از وى طلاق گيرد و در صورتى كه مرد بچنين عملى دست بزند عمل حرامى را بجا آورده و مالى را كه به عنوان بذل از زن دريافت مىكند مالك نمىشود و دليل آن دو امر مىباشد :
الف : آنكه اين امر خود نحوهاى از اكراه و عملى است در معناى آن و اكراه بملاحظه آنكه سبب ارتفاع رضاء در [ مكره ] بفتح راء مىگردد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 284
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٤