طلاق مزبور استعاره آوردهاند و منشأاطلاق [ لباس ] به نساء آيه شريفه است كه مىفرمايد : هنّ لباس لكم .
قوله : و هو طلاق بعوض : ضمير [ هو ] به [ كلّ واحد من الخلع و المباراة ] راجع است و مراد از عوض بخشيدن مهر به وسيله زن به مرد مىباشد .
قوله : مقصود : صفت است براى عوض و مراد از آن اين است كه عوض در طلاق خلع بايد مالى باشد كه قابل اعتناء بوده به نحوى كه مقصود عقلاء قرار گيرد .
قوله : لازم لجهة الزّوج : صفت است براى [ طلاق ] يعنى در اين طلاق مرد حق رجوع ندارد مگر آنكه زن در بخشش خود رجوع كرده و بدين وسيله طلاق را رجعى نموده آنگاه مرد بتواند به وى مراجعه كرده و از طلاقش برگردد .
قوله : و يفترقان بأمور تأتى : ضمير تثنيه در [ يفترقان ] به خلع و مبارات راجع است .
قوله : بالضمّ اسم لذلك : يعنى علم شده است براى طلاق مزبور ، بنابراين مشار اليه [ ذلك ] طلاق مذكور مىباشد .
قوله : مأخوذ منه بالفتح : ضمير در [ منه ] به خلع راجع است .
قوله : و هو نزعه : ضمير [ هو ] به خلع ( به فتح خاء ) راجع بوده و ضمير مجرورى در [ نزعه ] به لباس عائد است .
قوله : لقوله تعالى : هنّ لباس لكم : سوره بقره آيه 187 .
متن :
و صيغة الخلع أن يقول الزوج : خلعتك على كذا ، أو أنت مختلعة على كذا أو خلعت فلانة أو هي مختلعة على كذا .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 232
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٢