كه به مقدار عدّهاش گذشته باشد مىتواند همچون مطلّقه شوهر كند چه آنكه علّت عدم جواز در [ متوفى عنها ] مسئله حداد است و وقتى آن را بر كنيز واجب ندانستيم علّت حكم زائل شده قهرا حكم مزبور نيز ساقط مىگردد .
قوله : و الفرق : يعنى فرق بين مطلّقه و متوفّى عنها زوجها .
قوله : مع النّص : مقصود اخبار و نصوصى است كه در اين باب وارد شده و بين اين دو زن فرق گذاردهاند .
و از جمله اين اخبار دو خبرى است كه در ذيل نقل مىشود :
1 - محمد بن الحسن ، از على بن الحكم ، از ابى ايّوب ، از محمد بن مسلم ، از ابى جعفر عليه السّلام قال :
اذا اطلّق الرّجل امرأته و هو غائب عنها فليشهد عند ذلك ، فاذا مضى ثلاثة اشهر فقد انقضت عدّتها و المتوفّى عنها تعتدّ اذا بلغها .
( وسائل ج 15 ص 448 ) 2 - محمد بن على بن الحسين به اسنادش به قضاياى منقوله از مولانا امير المؤمنين عليه السّلام در حديثى حضرت فرمودند :
و المطلّقة تعتدّ من يوم طلّقها زوجها ، و المتوفّى عنها تعتدّ من يوم يبلغها الخبر .
( وسائل ج 15 ص 449 )
قوله : و لا يتم الّا مع بلوغها الخبر بموته : ضمير در [ لا يتم ] به [ حداد ] و در [ بلوغها ] به [ زوجه ] و در [ بموته ] به [ زوج ] راجع است .
مؤلّف گويد :
در اخبار عديدهاى به اين تعليل تصريح شده كه از جمله آنها دو خبر ذيل مىباشد :
1 - محمد بن يعقوب ، از على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى نصر ، از
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 229
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٩