1 - اصل .
2 - نص .
مرحوم مفيد و سلار ( ديلمى ) با اينحكم مخالفت نموده و فرمودهاند در صورتى كه زن در اين كار اصرار بورزد بر شوهر حرام مىگردد و دليلشان بر اين ادعا آنست كه :
اعظم فوائد نكاح عبارتست از تناسل و توليد مثل و پرواضحست با اصرار زن بر فعل مزبور اين معنا فوت مىگردد چه آنكه بواسطه آن نسب مختلط مىشود و انساب امتزاج پيدا ميكنند و اساسا غرض از مشروعيّت حدّ و رجم در حق زانى حفظ و صيانت نسب از امتزاج و اختلاط است .
شارح ( ره ) سپس در مقام جواب مىفرماين :
زانى نسبى نداشته و براى نطفهاش احترامى نيست تا براى حفظ آن از اختلاط و امتزاج حكمى كه مشتمل بر احترام نطفه وى باشد جعل گردد .
قوله : و لو زنت امرأته : يعنى امرأة شخص .
قوله : لا تحرم عليه : ضمير در [ لم تحرم ] به امرأة و در [ عليه ] به زوج راجعست .
قوله : للاصل : مقصود استصحاب بقاء زوجيّت مىباشد .
قوله : و النص : مقصود رواياتى است كه در اينباب نقل شده از جمله حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 14 ص 333 به اين شرح آورده است :
محمد بن الحسن باسنادش از محمد بن على بن محبوب از
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 109
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٩