فعل مذكور صورت گيرد حكمش را مرحوم مصنف در عبارت بعدى بيان فرموده كه شرحش در چند سطر بعد انشاء اللّه خواهد آمد .
قوله : اوقب : به معناى دخول كردن و وطى نمودن است .
قوله : غلاما : بضم غين به معناى كودك و مرد ميانهسال يعنى جوان را گويند ولى در اينجا بقرينه آنكه در مقابل آن رجل ذكر شده معناى اول يعنى كودك مراد است .
قوله : بان ادخل به بعض الحشفة : فاعل [ ادخل ] ضميرى است كه به [ من موصوله ] راجع بوده و ضمير مجرورى در [ به ] به كل واحد من الغلام و الرّجل عود كرده و مراد از [ حشفه ] ختنهگاه است .
قوله : و ان لم يجب الغسل : اگر تمام حشفه داخل شود غسل واجب شده و در غير اين صورت غسل به عهده هيچيك از فاعل و مفعول نمىآيد .
قوله : حرمت على الموقب : به صيغه اسم فاعل ، مقصود واطى است .
قوله : و ان علت : ضمير در آن به [ ام الموطؤ ] راجعست
قوله : و اخته دون بناتها : ضمير در [ اخته ] به موطؤ و در [ بناتها ] به اخت راجع است .
قوله : و بنته : ضمير به موطؤ عود مىكند .
قوله : و ان نزلت : ضمير در آن به بنت راجعست .
قوله : من ذكر او انثى : يعنى دختر پسر مفعول بوده يا دختر دخترش باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 112
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٢