مختلف مىگردد .
مؤلف گويد :
مثلا برخى از اشخاص ممارست و تمرينهايشان مقتضى است كه نشانه را از مسافت دور بزنند و بسا نمىتوانند از نزديك هدفگيرى كنند و بعضى ديگر به عكس بوده و گروهى هم بهردو نحو مهارت و حذاقت دارند و بهرتقدير چون غالبا قرب و بعد مدخليّت بسزائى در اصابت و عدم آن دارد لاجرم تعيين مسافت از امور لازم شمرده شده است .
( و ) قدر ( الغرض ) و هو ما يقصد إصابته من قرطاس ، أو جلد ، أو غيرهما ، لاختلافه بالسعة و الضيق . و يشترط العلم بوضعه من الهدف و هو ما يجعل فيه الغرض من تراب ، و غيره ، لاختلافه في الرفعة ، و الانحطاط الموجب لاختلاف الإصابة ،
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
د : لازم است مقدار بزرگى و كوچكى نشانه را نيز معين كنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ غرض ] به معناى هدف چيزى است كه متراميين قصد زدن تير به آن را دارند و آن نشانهاى است از جنس كاغذ يا پوست و يا غير اينها كه جهت هدفگيرى بموضعى نصب مىكنند .
دليل بر لزوم تعيين اندازه آن اين است كه :
اصابت تير بواسطه بزرگى و كوچكى آن مختلف مىشود ، چه آنكه بديهى است هرچه نشانه كوچكتر بوده اصابت مشكلتر و به عكس هر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 51
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥١