التصرف بمعنى صدوره عن رأيهما و نظرهما و إن باشره أحدهما ( إلا أن يشترط لهما الانفراد ) فيحوز حينئذ لكل واحد منهما التصرف بمقتضى نظره ،
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ب : نصب وصى متعدد صحيح مىباشد بنابراين هردو بنحو اجتماع با هم وارد در عمل مىشوند مگر آنكه موصى در وصيّتنامهاش شرط كند كه هريك از دو وصى مىتوانند انفرادا و مستقلا نيز متصدّى امور بشوند .
شارح ( ره ) در ذيل [ فيجتمعان ] مىفرماين :
اجتماع دو وصى در موردى است كه موصى نسبت به تصرّفات دو نفر را تعيين كرده باشد و مقصود از اجتماع دو وصى در تصرّف آن است كه تصرّف از رأى و نظر هردو صادر شود اگرچه مباشر و متصدّى عمل فقط يكنفر باشد .
و سپس در ذيل [ الا ان يشترط لهما الانفراد ] ميفرمايند :
بنابراين براى هريك از دو وصى جايز است كه مطابق نظر و به مقتضاى رأى خويش امر تصرف را به عهده بگيرد .
قوله : لو كانا اثنين : ضمير در [ كانا ] بوصيين راجعست .
قوله : فى التصرف : جار و مجرور متعلقست به [ فيجتمعان ]
قوله : بمعنى صدوره عن رأيهما : ضمير در [ صدوره ] به تصرف و در [ رأيهما ] به دو وصى عود مىكند .
قوله : و ان باشره احدهما : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير مفعولى در [ باشره ] به تصرف راجع مىباشد و ضمير تثنيه در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 492
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٩٢