برداشته مىشود پس جهت پيشگيرى از آن لازم و واجبست .
2 - چون در طى مسافات اغراض از حيث طولانى يا قصير بودن اغراض مختلف بوده و منضبط نمىباشد چه آنكه برخى از اسبان در ابتداء حركت سريع و در انتها كند پيش ميروند و بعضى ديگر بر خلاف و به عكس مىباشند لاجرم صاحبان اسبانى كه از قبيل قسم اول باشند طالب قصر مسافت و كوتاهى آن و صاحبان اسبان قسم دوم طولانى بودن مسافت را خواهانند ازاينرو در به دو عقد بايد مسافت مورد مسابقه را معيّن كرده تا بدينوسيله مطابق با غرض و مطلوبشان وارد در عمل شوند .
قوله : التى يستبقان فيها : ضمير مجرورى در [ فيها ] به مسافت راجعست .
قوله : و لاختلاف الاغراض فى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] تقدير مسافت مىباشد .
قوله : سريعا فى اول عدوه : كلمه [ عدو ] به فتح عين و سكون دال به معناى دويدن بوده و ضمير مضاف اليه آن به [ خيل ] راجعست .
قوله : دون آخره : كلمه [ آخر ] بكسر خاء به معناى پايان بوده و ضمير مضاف اليه به [ عدو ] عائد است .
قوله : فصاحبه يطلب قصر المسافة : ضمير در [ صاحبه ] به [ ما يكون سريعا الخ ] راجعست .
قوله : و منها ما هو بالعكس : ضمير در [ منها ] به [ خيل ] راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 30
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠