مشخّص نمايد .
قوله : و لا يشترط المحلّل : مقصود از [ محلّل ] داور مىباشد .
قوله : بين المتراضيين : مقصود [ متعاقدين ] است .
قوله : فى عقده : يعنى در عقد سبق .
قوله : فيسابق معهما : ضمير فاعلى در [ يسابق ] به [ محلل ] و در [ معهما ] به متراضيين راجعست .
قوله : من غير عوض يبذله : ضمير فاعلى در [ يبذله ] به [ محلّل ] و ضمير مفعولى آن به [ عوض ] راجع بوده و جمله [ يبذله ] صفت است براى [ عوض ] .
قوله : ليعتبر السّابق منهما : ضمير فاعلى در [ ليعتبر ] به [ محلّل ] و ضمير مجرورى در [ منهما ] به متراضيين عود مىكند و مقصود از [ يعتبر ] اين است كه آنها را تحت نظر و مراقبت قرار دهد .
قوله : ثمّ ان سبق : ضمير فاعلى در [ سبق ] به محلّل راجعست .
قوله : اخذ العوض : ضمير فاعلى در [ اخذ ] به محلّل عود مىكند .
قوله : و ان سبق لم يغرم : كلمه [ سبق ] به صيغه مجهول و ضمير نائب فاعلى در آن و ضمير فاعلى در [ لم يغرم ] به محلّل راجع است .
قوله : و هو بينهما كالامين : ضمير [ هو ] بمحلّل و ضمير مجرورى در [ بينهما ] به متراضيين عود مىكند و مقصود از [ امين بودن ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 27
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧