نمود عامل اجرة المثل اعمالى كه تا تاريخ فسخ انجام داده است طلبكار مىباشد مشروط باينكه سودى ظاهر نشده باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ولى در صورت تحصيل شدن ربح حصهاش را از آن برميدارد .
اشكال
چه بسا مىتوان بحكمى كه مرحوم ماتن فرموده اشكال نمود و آن اين است كه :
مقتضاى عقد اين است كه عامل مستحق حصّه بوده و در صورت حصول ربح مىتواند آن را بردارد و غير از آن استحقاق امر ديگرى را ندارد و چون مالك بر فسخ عقد مسلّط بوده و اين امر از مقتضيات مضاربه است لاجرم عامل خود اقدام بر چنين ضررى نموده و ميبايد گفت در صورت عدم حصول ربح عامل هيچ طلبكار نيست نه حصه و نه اجرت ، اما حصه را طلبكار نبوده چون ربح حاصل نشده و اجرت طلبكار نيست زيرا مقتضاى عقد صرفا حصه بوده نه غير آن .
قوله : الذى فسخ فيه : ضمير در [ فيه ] بوقت راجعست .
قوله : و الا فله حصة من الربح : ضمير در [ فله ] به عامل راجع است .
قوله : ان حصلت : ضمير در [ حصلت ] به حصه راجعست چنانچه ضمير در [ غيرها ] نيز چنين است .
قوله : و تسلّط المالك على الفسخ من مقتضياتها : يعنى