قوله : منفردا عن صاحبه : كلمه [ منفردا ] به معناى مستقلّا و جداى از ديگرى بوده و ضمير در [ صاحبه ] به [ كل واحد ] راجعست
قوله : اختص كلّ بما حازه : تنوين در [ كلّ ] عوض از مضاف اليه محذوف بوده و تقدير چنين است :
اختص كل واحد و ضمير منصوبى در [ حازه ] به [ ماء موصوله ] عود مىكند .
قوله : فى تملك نصف ما يحوزه : كلمه [ فى تملك ] جار و مجرور بوده و متعلق به [ الوكالة ] است .
قوله : و الا اشتركا : يعنى و ان كان عمل كل واحد بينة الوكالة اشتركا .
قوله : ايضا : يعنى همانطورى كه اگر در نصف حباله و رمى سهم اشتراك داشتند شركت در صيد حاصل مىشود در اينجا نيز عملشان موجب حصول شركت است .
قوله : فالحيازة قد توجب الاشتراك الخ : اين عبارت اشاره است باينكه قيد [ دفعة ] در كلام مصنف ( ره ) نيازى به آن نموده و شايد بتوان گفت مستدرك و زائد است زيرا چه بسا حيازت با تعاقب و عدم دفعى بودن دو فعل موجب شركت شده و در مقابل بسا - هست كه با دفعى بودن دو عمل شركت تحقق پيدا نمىكند .
قوله : و قد لا توجبه : ضمير فاعلى به [ حيازة ] و ضمير مفعولى به [ اشتراك ] عود مىكند .
متن :
و مزجا لأحد ماليهما بالآخر بحيث لا يتميز كل منهما عن الآخر بأن يكونا متفقين جنسا و وصفا ، فلو
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 9
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩