لو خلطها بمال لمالكها غير مودع عنده ، للتعدي في الجميع .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
يا اگر ودعى از وديعه انتفاع و بهرهبردارى نموده ولى نه به جهت امور يادشده يا آن را با مال خويش يا ديگرى ممزوج و مخلوط كند در تمام اين صور نيز ضمان بر او ثابت مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در صورتى مزج مال وديعه بمال خودش يا بمال ديگرى موجب ضمان شده كه بعد از مزج مالين از يكديگر مشخص و ممتاز نباشند اعم از آنكه جنس ممزوجشده با وديعه از آن بهتر بوده يا پستتر باشد بلكه بايد گفت اگر دو مال وديعه نزد وى برسم امانت باشد حق ندارد يكى را با ديگرى مخلوط و ممزوج كند چه آنكه در اين صورت ضامن هردو بوده اگرچه مالك آنها يك نفر باشد .
و سپس مىفرماين :
و مثل همين صورت اخير است اگر مال مالك وديعه را با مال ديگرش كه نزد او به غير وديعه گذاشته شده مخلوط كند يعنى در اين فرض نيز ضامن هردو است و علت ضمان در جميع فروض و صور اين است كه در حفظ مال ديگرى تعدى و افراط كرده است .
قوله : او انتفع بها لا لذلك : ضمير فاعلى در [ انتفع ] به ودعى و در [ بها ] به وديعه راجعست و مشار اليه [ ذلك ] نشر الثوب للريح و امثال آن مىباشد .
قوله : او مزجها بماله : ضمير فاعلى به ودعى و ضمير - مفعولى به وديعه راجع بوده و ضمير مجرورى در [ بماله ] نيز به [ ودعى ] عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 193
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٣