اگر راهن و مرتهن هردو اتفاق كردند كه مال الرهن را بقبض شريك داده و آن را نزد وى وثيقه گذارند اين امر جايز و مشروع است منتهى بايد اذن در قبض را به گوش وى برسانند .
قوله : و على تقدير اعتباره : يعنى بفرض اعتبار اذن مثل موردى كه قبض در مال الرهن مستلزم تصرف در حق شريك باشد .
قوله : فلو قبضه بدون اذن الشريك : ضمير فاعلى در - [ قبضه ] به مرتهن و ضمير مفعولى به [ مرهون به ] عائد است چنانچه ضمير فاعلى در [ فعل ] نيز چنين مىباشد .
قوله : كما لو وقع بدون اذن الراهن : فاعل [ وقع ] ضميرى است كه به [ قبض ] مرتهن عائد است .
قوله : و هو اختيار المصنف ( ره ) : ضمير [ هو ] بقول اول يعنى بطلان قبض عائد است .
قوله : و ان النهى انّما هو الخ : دليل قائلين بصحّت قبض مىباشد .
قوله : و هو اجود : ضمير [ هو ] به قول دوم يعنى صحّت قبض راجع است .
قوله : و لو اتفقا على قبض الشريك جاز : ضمير تثنيه به [ راهن ] و [ مرتهن ] عائد است و ضمير در [ جاز ] باتفاق عود مىكند .
قوله : سماعه الاذن فيه : ضمير مجرورى در [ سماعه ] به شريك و در [ فيه ] به قبض راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 168
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٨