اشتراطها بشغل ذمة المحال عليه للمحيل بما أحال به .
تعريف ضمان
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ضمان عبارت است از متعهد شدن و ملتزم گشتن شخص برىء الذّمّه به مالى .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ برئ الذّمه ] بودن اين است كه ذمّه ضامن از مسائل مالى كه بنفع مضمون له عهدهدار شده خالى باشد .
سپس مىفرماين :
بقيد [ التعهّد بالمال ] كفالت از تعريف خارج مىشود زيرا در كفالت كفيل متعهّد مىشود كه نفس را حاضر كند و بقيد [ برئ ] حواله از تعريف بيرون رفت البته اين كلام در وقتى استكه در حواله شرط باشد كه [ محال عليه ] نسبت به [ محيل ] به آنچه وى حواله داده ذمّهاش مشغول باشد و در غير اين صورت قيدى كه با آن از تعريف خارج شود در عبارت ذكر نشده است .
قوله : بناء على اشتراطها : ضمير مؤنث به [ حواله ] راجع است .
متن :
و يشترط كماله أي كمال الضامن المدلول عليه بالمصدر ، أو اسم الفاعل ، أو المقام و حريته فلا يصح ضمان العبد في المشهور ، لأنه لا يقدر على شيء . و قيل : يصح و يتبع