نيز نمىتواند آن را فسخ نمايد زيرا شرط صحت در وقت عقد بوده و صحيحا منعقد شده و چون همانطورى كه گفتيم ضمان عقد لازم است لاجرم هيچيك از متعاقدين بدون رضايت ديگرى قادر بر فسخ كردن نيستند .
ناگفته نماند : همانطورى كه تجدد اعسار و حدوث عسر بعد از تحقق ضمان قادح در صحت و لزوم آن نيست عدم امكان وصول حق از ضامن بواسطه علت ديگرى غير از عسر همچون انكار يا فرار نمودن وى موجب نمىشود كه مضمون له بتواند عقد را فسخ كند .
قوله : الملائة : بفتح ميم و همزه به معناى توانگرى است .
قوله : لما يوفى به الحق : ضمير در [ به ] به [ ماء موصوله ] راجع است .
قوله : مستثنيات فى وفاء الدين : مقصود از [ مستثنيات دين ] دارائى است كه در صورت داشتن آنها مديون را مكلّف نمىكنند ديونش را از آنها بپردازد بلكه اگر غير از آن مال ديگرى داشت از آن مال بايد قروض خود را بدهد و آنها عبارتند از :
خانه ، لباس مورد حاجت ، اثاثيه منزل ، كتب مورد احتياج ، وسيله سوارى اگر به آن نياز دارد ، خرجى يك روز و يك شب زمان پرداخت دين و امثال اين امور .
قوله : حين اعساره : ضمير به [ ضامن ] راجع بوده و ظرف يعنى [ حين ] متعلق به [ علم ] است .
قوله : فلو لم يعلم به : ضمير مستتر در [ لم يعلم ] به مستحق راجع بوده و ضمير در [ به ] به اعسار عائد است .
قوله : لم يكن له الفسخ : ضمير در [ له ] ظاهرا بمضمون
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 37
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧