شتران مىخوانند تا آنها را به وجد درآورده و دو منزل را بيك منزل طى نمايند از حرمت غناء استثناء نمودهاند .
قوله : و آخرون و منهم المصنف اه : جماعت ديگرى از فقهاء همچون مصنف ( ره ) در دروس ، فاضلين در نافع و نهايه و تذكره و سبزوارى در كفايه و محقق كركى در جامع المقاصد و اردبيلى در مجمع البرهان غناء را براى زنان در خصوص مجالس عروسى بشرطيكه همراه آن آلات لهو و اعمال حرام همچون اختلاط رجال با نساء و تكلم به باطل نباشد تجويز نموده حتى اجرت گرفتن در اين مورد را اجازه دادهاند بدليل صحيحه ابى بصير از مولانا الصادق عليه السلام :
اجر المغنية التى تزف العرايس ليس به بأس ليست بالتى تدخل عليها الرجال .
و نيز خبر ديگر ابى بصير در وقتى كه راجع به كسب مغنيات از امام صادق عليه السلام پرسيد : قال عليه السلام : التى يدخل عليها الرجال حرام و التى تدعى الى الاعراس ليس به بأس .
قوله و لو بدف فيه صنج : يعنى اگرچه آلت لهو دف ( دايره ) باشد كه در اطرافش زنگوله باشد كه در اين صورت حرام مىباشد .
پس از اين عبارت استفاده مىشود كه در اعراس اگر زنان ازدف و دايرهاى كه بدون زنگونه است استفاده كنند حرام نيست .
قوله : صنج : بفتح صاد و سكون نون : نوعى از آلات موسيقى است كه نوعا در موسيقىهاى موسوم به ( جاز ) از آن استفاده مىكنند و نيز در جلو دستهجات عزادارى و سوك براى تنظيم زنجر زنان به كار مىرود ولى در اينجا مقصود زنگولههائيست كه در اطراف دف قرار ميدهند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 28
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨