يا بالعكس و حاصل كلام اينكه صدق اين عنوان وابسته به حكم عرفى است .
تبصرة
لازم بتوضيح است انجام سنن و آداب مستحبّه نظير كشيدن سرمه در چشم ، گذاردن حنّاء و آويز نمودن حنك براى اشخاص معمّم گرچه مردم آن را مستهجن شمرده و مباشر آن را مسخره كنند ولى معذلك خلاف مروّت نيست بلكه مناط تحقق آن علاوه بر حكم عرفى اين است كه فعل از نظر شرع رجحان نداشته باشد .
قوله : و هى التخلّق : ضمير [ هى ] به مروّت راجع بوده و معناى [ تخلّق ] آراسته بودن باشد .
قوله : بخلق امثاله : كلمه [ خلق ] بضم خاء به معناى خوى و طبيعت است و ضمير در [ امثاله ] به شخص متخلّق عائد است كه بقرينه مقام معلوم و مشخص است چنانچه ضمائر در [ زمانه ] و - [ مكانه ] نيز چنين مىباشند .
قوله : و الشرب فيها : يعنى در [ سوق ] .
قوله : و غيره : يعنى و غير لبس .
قوله : لا يعتاد لمثله : ضمير به فقيه راجع است چنانچه ضمير در يسخر منه نيز چنين مىباشد .
قوله : و بالعكس : يعنى لبس غير الفقيه لباس الفقيه .
قوله : يسقطها : ضمير مؤنث به [ عدالت ] راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 231
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣١