تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 212

مساهمون:

ص٢١٢
صيغه اسم مفعول به معناى گندم و جو كرم خورده ) و مخلوط با خاشاك و خاك خارج از عادت مجزى و مبرء ذمه نيست . قوله : زوان : بفتح و ضمّ و كسر زاء دانه تلخ كه با گندم مخلوط باشد و موجب فساد طعام گردد . متن : و النية مقارنة للتسليم إلى المستحق ، أو وكيله ، أو وليه ، أو بعد وصوله إليه قبل إتلافه ، أو نقله عن ملكه ، أو للشروع في الأكل . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : كفاره‌دهنده نيت كفاره را در وقتى كند كه طعام را به فقير يا وكيل و يا ولىّ او تسليم مىكند و نيز مىتواند بعد از رسيدن طعام بدست وى و قبل از اتلاف يا انتقال از ملكشن نيّت نمايد چنان‌چه در وقت شروع در خوردن اگر نيت كند نيز مجزى است . قوله : بعد وصوله اليه : يعنى بعد از رسيدن طعام به دست مستحق . متن : و لو اجتمعوا فيه ففي الاكتفاء بشروع واحد ، أو وجوب تعددها مع اختلافهم فيه وجهان . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : اگر مساكين همگى بر سر يك سفر جمع شدند در وقت نيّت دو احتمال است : الف : آنكه نيت را اگر مقارن با شروع يكنفر بنمايد كفايت مىكند . ب : بگوئيم اگر بطور مختلف و غير همزمان مشغول به خوردن