قوله : او غيره : يعنى غير جماع .
قوله : قضاها فى الشهر الداخل : ضمير در [ قضاها ] به عمره راجع است و مقصود از شهر داخل ماهى است كه بعد از ماه حاضر مىرسد و داخل مىشود .
قوله : بناء على انّه الزمان اه : ضمير منصوبى به [ الشهر ] راجع است .
قوله : و لو جعلناه عشرة ايام : ضمير در [ جعلناه ] به - [ الزمان بين العمرتين ] عائد است .
قوله : اعتبر بعدها : ضمير در [ اعتبر ] به قضاء راجع بوده و در [ بعدها ] به [ عشرة ] .
قوله : معجّلا : يعنى بدون فاصله .
قوله : بعد اتمامها : يعنى بعد از اتمام عمره فاسده .
متن :
و في لبس المخيط و ما في حكمه شاة و إن اضطر .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
كفاره پوشيدن لباس دوخته و مشابه آن در حال احرام يك گوسفند است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگرچه در پوشيدن مضطر و لاعلاج باشد .
مترجم گويد :
مدرك اين حكم روايتى است كه در آن از وجوب كفاره به فداء نام برده شده بدون تصريح به [ شاة ] و آن روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 9 ص 290 به اين شرح نقل نموده :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 315
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٥